Lente Daytox

Nu ik sinds enkele weken behoorlijk last heb van slapeloosheid, ben ik wel toe aan een paar daagjes bijtanken, lekker cocoonen...
Even niets hoeven. No verbs allowed.
Kijk, koken en wandelen is noodzakelijk, maar verder NIET (of weinig): computeren, boodschappen doen, huishouden doen. Heerlijk.
Ik heb de komende twee dagen twee belangijke afspraken, maar die kosten niet meer dan 1 a 2 uur van mijn dag.
Een mooie leidraad voor een dagje cocoonen en detoxen vond ik hier:

http://www.culy.nl/inspiratie/culy-detox-ons-stappenplan-voor-een-culinaire-dayretreat/

Morgen begint de lente en oorspronkelijk is dan ook het (heidens) paasfeest. Reinigen van lichaam en geest hoort daarbij. (om vervolgens vol nieuwe energie, moed en ideeen je leven vorm te geven)
Een perfect moment dus voor zo een lente daytox. En dan hopen dat mijn nachtrust wederkeert...!

Who's with me?




Happy Easter!

Love, Shanna

Wabi Sabi

Soms heb je van die momenten dat je adem stokt...of je vlinders krijgt in je buik...je mond open valt....bij het zien van iets moois. Dat kan natuurlijk vanalles zijn; een blik op een mooi landschap, een spelend kind, een prachtig kledingstuk. Dan heeft dat waarde, krijgt het waarde. En zo hebzuchtig als een mens soms kan zijn; je wilt het hebben. Vastleggen met camera, in je huis hebben staan of liggen.
Het leukst vind ik dingen met een historie. Je weet niet waar het vandaan komt, en het is vaak ook wat verweerd, oud. De interieurstijl die zich hiermee bezig houdt, heet Wabi Sabi. Geen modern, nieuw, vastomlijnd interieur, maar een verzameling van spullen die los van elkaar ieder zijn eigen historie heeft.
Vandaag is er weer zo'n 'stuk' bijgekomen in mijn huis. Ik werd op slag verliefd. Ik zag haar hangen en ik kon niet ophouden met blijven kijken. Het viel een man op hoe ik stond te zwijmelen en hij moest lachen. Ik wilde het stuk direct mee naar huis nemen, maar twee tellen later dacht ik dat ik gek moest zijn als ik het zou doen. Het was namelijk.....................................................een trouwjurk!
Maar ik was gewoon verliefd. Ik keek naar het prijskaartje en hij was slechts E10-,. Na mezelf opgelegd te hebben er tóch nog even over na te denken, terwijl ik nog steeds voor die paspop stond, hakte ik de knoop door en haalde ik haar eraf. Gewoon te mooi om daar te laten hangen. Afrekenen dus, in een tasje en hop...naar huis. Daar ga je dan. Zonder te weten of ze uberhaupt past, zonder trouwerij, laat staan een vent.
Jullie mogen me voor gek verklaren hoor, maar míjn dag kan niet meer stuk :-)

Welk stuk heeft voor jou veel waarde of werd je op slag verliefd op? Tell me below!

Retreat from Tweets

De lente doet zijn aantocht, ook al is het nog zo pril. Ik geniet van de vogeltjes die hun stem wat meer laten horen. Van het getweet.
Ook het getweet op twitter vond ik interessant. Ik volgde een tijdje wat interessante mensen en dacht: 'Laat ik eens een gokje wagen en weer eens wat met social media doen'. 'Maar dan met een schone lei'. Twitter dus. Ik 'tweet' nu alleen een beetje voor Jan Doedel, want ik heb nog niet helemaal door hoe het werkt en hoe ik volgers kan vergaren. Wie kan mij daarbij helpen? :S (Je kunt me vinden onder ShannaB, @ShannaB8)

Goed, ook fijn om gekwetter af en toe te ontduiken en daar stond op het juiste moment de Stilte dag voor de deur. :D

Bijna een jaar na de mindfulness training stond hij nu eindelijk gepland. In het Liobaklooster te Egmond. Ik besefte me dat ik er acht jaar lang langs heb gereden en nu was ik natuurlijk wel erg nieuwsgierig naar de binnenkant...

Zoals je kan verwachten in een klooster, dronken we koffie uit (ik denk) handgemaakte aardewerken bekers. En van die houten tafels en poort-deuren. Afijn, je kan je vast wel een voorstelling maken.
Ik keek om me heen. Ongeveer twintig a dertig mensen, mannen en vrouwen. Maar geen bekend gezicht. Toch ook leuk, nieuwe mensen leren kennen. 'Oh nee, dat gaat niet zo gemakkelijk, want het is notabene STILTE dag'. Dat niet-praten viel dit keer wel mee; er werd tijdens de koffie gewoon gepraat en ook aan het einde van de middag. Maar toch vooral; naar binnen keren dus. Daarvoor waren we hier. De oefeningen die we gedurende de dag deden waren allen bekend, en toch blijft het vernieuwend, elke keer weer. En ook ontspannend. Hoewel natuurlijk ook confronterend; het hele palet aan emoties kwam bij mij naar boven. Zelfs woede. Bah. Helemaal toen mijn buurvrouw tijdens de ' bodyscan' in slaap viel en steeds harder begon te ademen en...jawel...snurken. Ik kon wel uit elkaar springen van woede. Het liefst was ik met de oefening gekapt en had ik het hele klooster bij elkaar gegild. Maar ja, dat is niet echt de bedoeling. Toch? Gelukkig viel het anderen ook op dat er iemand lag te slapen en werd mevrouw subtiel gewekt. We moesten er eigenlijk ook wel om lachen. (eventjes dan)

Tijdens de loopmeditatie buiten ben ik nog even de kapel ingelopen. Het regende namelijk en ik was ook hier nieuwsgierig naar. Geen flauw idee of het mocht, gewoon proberen maar dus. Ook de kapel was sober ingericht, maar het gaf me een bijzonder gevoel daar even te zitten.

Ik was blij te horen dat de intentie is de stiltedag twee tot drie keer per jaar te gaan inplannen. Ik ben daar zeker voor in en kan iedereen aanraden het eens te gaan ervaren.

Hieronder nog een paar 'screams of joy' van de afgelopen week, in foto's,  en dan sluit ik af...in stilte :D




X Shan




SCREAMS OF JOY

Heel soms............................heb je cravings. Appeltaart!!!

Eindelijk krijgen mijn voeten weer lucht

                                                                  Every body needs sunshine!

                                                                              

Five Daily Shots

Five. A number to keep in mind.

There's a lot about five.
You have the five life elements. Make sure you 'have' them all in your life; fire, water, earth, air and ether.

Then there's 'the big five'. Five things for your well being. Often used in psychology and psychiatry (most for depressions) ; exercise, alone-time, socializing, energizing activities, personal care.

And now I read about the 'Five Capsules'. Nope, no vitamin pills, no caffeine shots. Just the five things you can do through the day to stay stress-free and energized. And each 'thing' only will take 10 minutes. Much easier to do that, than to practise some yoga or sports for an hour consecutively, isn't it? And because it gives some structure as well, you notice it more when you slip up on the exercise!
Since I think it's an excellent idea (comfy!), I wanted to share this with you.

 I guess the first two you should do at home but the third part you could do in your lunchbreak at work.
When you do these five things every day, you get the whole package!

It should be practised in this particular order. But I think you can alter the content of each 'thing' to your liking and capabilities. In red, I have written some alternatives. Here they are:

1. Mantras. Singing them when waking up. Or sitting down, slowly waking, drinking hot water, recite a prayer. (Nót welter to the coffee pot while half asleep.)
2. Asanas. They named the Palm Tree, the Waving Palm Tree (like that name!), the Waist Twist, the Half Candle, the Sun Salutation. Or other asana's you want to do. Or go the the gym or better; running outdoors.
3. Pranayama. Breathing exercise. They named the Variable Nasal Breathing and the Humming Bee. Could be just three minutes sitting down, observing your breathing. But it definitely won't do the same.
4. Yoga sleep. Lying down on the floor. Observing every bodypart and when the body is calm, consciously breathe in and out 25 times. (Ouch, that's a lot!) Or take a powernap.
5. Meditation. Thinking through the day for a short while. What have you learned and what could you do differently in future situations? Then you could do a meditation. You could write some things down, make some music  or dance to shake off emotions and when you have time left you could do a meditation for how long you want to do it.

For more information on these Five Capsules, go to yogaonline.nl



What are yóur daily 'shots'?



With love, Shan

Rozenblaadjes op een mesthoop

Vertel, heb jij ze stiekum wel eens op je spiegel geplakt?

Affirmaties. Je weet wel; van die positieve, goed geformuleerde zinnetjes. Geschreven op post-its en geplakt op afzuigkappen, koelkasten en vooral dus...spiegels.

Bijna elk zelfhulpboek (wat een k*twoord) heeft het over affirmaties. Het staat er bol van. Ik heb erover gelezen en ik heb ze gebruikt.

Nu hoorde ik laatst een kennis zeggen: 'Affirmaties. Het zijn slechts rozenblaadjes op een mesthoop'.
En in mijn favoriete boek wordt nog een stapje 'erger' beweerd. Het boek heet trouwens 'Liefhebben zonder voorwaarden' en is geschreven door Paul Ferrini. Ik durf best te beweren dat dit min of meer 'mijn bijbel' is geworden. (weer een vreselijke uitdrukking, maar toch waar) Dit boek is waar het leven over gaat. Punt.
Het boek zegt dat affirmaties louter 'hocus pocus' zijn. En dat als je het positieve steeds méér aandacht geeft, dat je het negatieve dan in feite meer kracht geeft.
Toen ik dat las, moest ik echt even tien keer achter mijn oren krabben. Ik snapte er nu  niks meer van. Wat is nu waarheid?

Langzamerhand begin ik het te begrijpen en denk ik dat het laatste waar is. 'Hocus pocus' zou ik het niet noemen. Maar het is wel degelijk zo dat als je steeds het positieve aandacht geeft, je in feite je negatieve gedachten/angsten negeert. Nu denk ik persoonlijk niet dat ik ze negeer. Het lijkt alleen meer op iets van: 'Hoi, goeiemorgen' en direct daaropvolgend zet ik een grote stap over die gedachte of angst heen en klim ik omhoog, waar die positieve gedachten en dingen (moeten) zijn. (want tja, die zijn toch veel leuker en belangrijker?)
Inmiddels weet ik dat je beter niet het één belangrijker kan maken dan het ander. Het positieve is er en het negatieve ook.
Dus in plaats van slechts 'hoi, goeiemorgen' te zeggen tegen de negatieve gedachte of angst, kijk je dat monster eens een keer recht in de ogen aan zodat je elk haartje op dat oerlelijke, zwarte gezicht ziet en zijn valse gekrijs en ge'boohoo' luid en duidelijk hoort.
En misschien vang je zelfs een glimp op van het verdriet in zijn ogen. Je luistert naar wat 'ie te zeggen heeft, alsof het een vriend is. Je kijkt het weer recht in de ogen aan, je doorboort ze. Tot het monster neervalt. Till he drops dead.

Brengt me bij de affirmatie die ik laatst in mijn schrift schreef: 'I am dropdead gorgeous'.
Hij klinkt gewoon stoer. Nietwaar?

Dus van mij mogen er af en toe nog wel rozenblaadjes liggen op die mesthoop. Dat maakt het nét even wat gezelliger.

Screams of Joy

De 'screams of joy' van deze week zou geen goede 'screams of joy' worden als ik bovenstaand filmpje niet zou plaatsen. (Met dank aan Lars voor het doorsturen.)

Als je geen geduld hebt, kijk dan vanaf 9:00 minuten.
Ik weet niet of de scream van Floor Jansen hier ook een 'scream of joy' was, maar die van mij zeker wel als ik het beluister. Het is climax ten top! Episch!

OTHER SCREAMS OF JOY

Dat er prettig werk aan lijkt te komen (waar ik helaas dus nog niets met zekerheid over kan zeggen)!/ Kaartjes en uitnodigingen ontvangen!/ Stilstaan bij alle complimenten die ik krijg!/ Hardlopen in een witte wereld!/


Verder ben ik van plan aankomende week even te detoxen, want heb voor mijn doen iets teveel suiker (lees: appelbeignets!) en alcohol genuttigd. Van koffie 'afkicken' wordt niet moeilijk, want dat drink ik toch al een paar weken niet meer, op af en toe een paar kopjes na bij anderen thuis. Mijn favo biologische koffie is namelijk uit de schappen van de supermarkt verdwenen (grr&%6n!!0)!

Dus: wish me luck en have a nice week! Ciao!

X

Het lichaam vertelt...

De laatste paar dagen is er wat tumult geweest op een paar food-blogsites. Er werden kanttekeningen gemaakt, negatieve reacties gegeven.  Producten of tips die werden aangeraden, waren plots niet meer goed, want ze zijn bij nader onderzoek toch niet zo gezond, volgens de laatste richtlijnen. En dat weet de lezer. De lezer wordt steeds kritischer. Wijzer. Ze informeert zichzelf. Toch zijn er nog velen schaapjes die volgen, die de 'voorbeeldvrouw' op een voetstuk zetten. Maar ook deze zijn geen heiligen. Laten wel eens een steekje vallen. En dan donderen ze dus van hun voetstuk, zó naar beneden!
Zowel begrijpelijk als triest.
Ik zou niet graag de 'status' hebben van zo een 'voorbeeldvrouw'. Nee, dank je.

Waar het om draait is: luister naar jezelf. Luister naar je lichaam. Want je lichaam vertelt...

Ik herinner me dat iemand mij eens vertelde dat haar lichaam haar vertelt wat het wil eten. De ene dag was dat vlees, dan weer zoute snacks en de volgende dag alleen maar wat salades of gewoon bijna niks. Ik kon me dat niet echt voorstellen.
Nu weet ik dat het wel degelijk kan, dat je lichaam aangeeft wat het nodig heeft. Ook al zal dat in mijn geval wat consistenter zijn en niet zo wisselend.
Ik heb bijvoorbeeld altijd al een 'hekel' gehad aan hard, koud en droog voedsel. Als een collega aan een bleekselderij knabbelde en droge crackers at, gruwelde ik daar soms van.
Blijkt het ook nog bevestigd te worden. Mijn dosha (constitutietype binnen de Ayurvedische leefstijl/geneeskunst) is Vata. Vata's houden van warm en olieig voedsel en zouden ook rauw en koud voedsel niet heel goed kunnen verdragen. Tadaa! Mijn lichaam zegt het dus goed! Dan kan 'raw food' nu de trend zijn, of misschien wel hét toekomstige eten, ik blijf toch óók voor warm en olieig gaan.

Vandaag was mijn lichaam boos. Boos op een vriendin die niet meer zoveel van zich liet horen. En dat heb ik dus ook gezegd. Op een vriendelijke manier. Dat viel niet helemaal in goede aarde helaas, maar ja, dat is weer een ander verhaal.

Daarna had mijn lichaam trek in een zoete snack. Ik maakte voor het eerst 'Delisch chocolate mousse'. Veganistisch en rauw, maar daardoor niet minder heerlijk. Wow! Mijn maag bedankte me hartelijk.

Dan sluit ik nu af met een filmpje van de geweldige Gabrielle Roth; filosofe, artieste en danseres. Over het lichaam die vertelt...

<iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/Olvrx29aptY" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>