If you can start the day without caffeine,
If you can always be cheerful, ignoring aches and pains,
If you can resist complaining and boring people with your troubles,
If you can eat the same food every day and be grateful for it,
If you can understand when your loved ones are too busy to give you any time,
If you can take criticism and blame without resentment ,
If you can conquer tension without medical help,
If you can relax without liquor,
If you can sleep without the aid of drugs,
……Then You Are Probably the Family Dog! And you thought I was going to get all spiritual.
A mind full of...what?
A mind full of clutter? A mind full of cotton-wool? A mind full of air? A mind full of love? A mind full of hate?
A mind is mostly just full. Never empty. Never calm. Never targeted.
Since two weeks I'm working on it. On mindfulness.
I had the opportunity to take part in a Mindfulness Training. Of course I already knew the concept. I read some books about it and I did a lot of meditation classes in the past years. But never really practised it. Until now. I have to spend minimum of 45 minutes per day on practising it. And it's really not easy, it's hard working. Even if it has the (only) purpose to NOT work, do or change anything. At all.
But it turns out to be pleasant as well to do these exercises daily. In any case it's just half an hour truly, totally for yourself alone. No one else owns that moment or can break into that moment. And if thát wouldn't be enough, in addition I finally experience the value of being mindful. Sigh.
I'm also excited about two books that I read. And since I decided to share more instead of keeping things to myself, I now list these books. I hope you'll inform me as well about yóur favorite books.
* De creatiespiraal - Marinus Knoope (about realising your dreams/wishes and plans)
* The Secret of Shambhala - James Redfield (love áll his novels. It's about the spiritual evolution of the human being) I truly thank my 'aunt' Leida, for just randomly (?) giving me this book which I still needed to read someday.
Well, I'll finish this blog with a puzzle. It has something to do with widen your field of vision. With looking good, thinking different.
PUZZLE:
- Connect the nine points with only four lines. Keep your pen on the paper.
Passie, verlangen, hartszaken...de mooiste zaken die er zijn. Nietwaar?
Gisteren las ik weer eens in mijn boek met 1001 Boedhistische wijsheden en ik raakte in de war. Het viel onder het onderwerp Ontzegging en onder een ander onderwerp waar ik de naam niet meer van weet. En natuurlijk kan ik desebetreffende Wijsheid cq. gezegde niet meer terugvinden nu ik het boek in mijn handen heb. Maar ja, zoek hem maar eens tussen de andere 1000 Wijsheden. Dat gaat wat lastig.
Toen ik daarnet echter het boek opende, viel mijn oog op een Wijsheid cq. gezegde, dat het antwoord bevat op mijn vraag. Toeval bestaat niet.
Het Boedhisme zegt eigenlijk (hoop dat ik het goed verwoord) dat je niet zou moeten toegeven aan verlangens, aan passies en impulsen. En natuurlijk zit hier een hele theorie achter, die ik inmiddels wel begrijp. Toch is dit wat wij mensen doen, toegeven aan passies, verlangens en impulsen. Dat toe ik ook, en dat is vaak heerlijk. Maar een 'verlicht' persoon voelt noch vreugde wanneer dingen goed gaan, noch woede of teleurstelling wanneer dingen fout gaan. Zij nemen de dingen zoals ze zijn. Alleen dán vind je innerlijke rust en vrede, en dat is dus waarschijnlijk veel meer waard dan het ervaren van extase, van vreugde en passievolle liefde. Nogmaals, érgens begrijp ik het wel, maar het lijkt mij zo saaaaaaaaaaaaaaaaiiiiiiiiii...
Dan heb ik het nog niet eens gehad over hetgeen de mensheid, including me, zo erg interesseert; kunst. Want kunst is één en al passie, één en al emotie, één en al conflict. Superaards, supermenselijk en zó niet spiritueel....
Toch heeft Halina Reijn wel gelijk, in een interview die ik eens van haar las; dat acteren pure spiritualiteit is. Je bent namelijk continue in het Hier en Nu, als je aan het spelen bent. Helemaal waar. Verwarrend, niet...?
En dan komen we bij de verklaring, het antwoord, waar mijn oog net op viel. Hier komt 'ie:
'Zij die de poorten van de hemel binnengaan, zijn geen wezens die geen verlangens hebben, of die verlangens hebben ingetoomd, maar wezens die verlangens hebben leren begrijpen'.
Nou, wat vindt u ervan? Ik vind hem goed!
Rest mij niets meer dan af te sluiten met een geweldig nummer van de geweldige muzikante Kate Bush, dat mooi aansluit bij hartszaken. In ieder geval zoals ik de tekst interpreteer.
Well, this week was a week with a few new ideas, dreams and plans. Makes me very happy as well as a bit jittery...
I decided to keep my seeds with the new ideas, dreams and plans still quiet, to myself, under the ground. In a few weeks or months I'll allow them to sprout.
And...first things first. Yesterday, when I heard my car was in such a bad state that it'd be dangerous to drive with it, I immediately was thinking: Ok, looking for a new one then. I decided not to let my Opel be fixed. And then, we thought: we COULD just live without a car. Just ride the bike, like my boyfriend already does. Pf, this would really be different. I always had a car and I never ride the bike. I'm kinda lazy.
But, today I got myself a nice bicycle! I will just try it. I was riding our old bike to a store and I was sweating all over. I thought it was really far. 'What am I doing to myself?', I thought :P
Then, I saw my favorite bike in this store (a Baker's Bike)! I bought it immediately and cycled back home. I realised I saw and smelled much more on the way. The sun was shining, I smelled cookies everywhere (do we have a cookie factory somewhere? or am I becoming crazy?) and I saw a nice shoe store on the go! (still need some new boots)
So, I'm proud of myself for trying it, doing good for the environment and saving myself a lot of money. Oh yeahhh!
Dinsdag. Ik zit in een wachtruimte van het ziekenhuis en pak een magazine. Ik stuit direct op een artikel over lichttherapie. Wat verrassend, denk ik. Allerlei psychologische feiten over lichttherapie. Dat de meeste mensen zich prima kunnen aanpassen aan het minder te ontvangen licht in de winter en dat dat dus niet de oorzaak is van de somberheidsklachten, al dan niet horende bij een Seasonal Affective Disorder. Rest mij de vraag waarom mensen in Scandinavische landen dan toch echt wel depressiever zijn. Maar ja, ik heb dit niet onderzocht dus kan dat niet met zekerheid zeggen. Zo'n 4 procent van de bevolking zou dan wél ernstige somberheidsklachten hebben en driekwart van hen heeft wel degelijk baat bij lichttherapie. Je schijnt tegenwoordig oordopjes te hebben waar bepaald licht uit komt dat via je gehoorgang receptoren op je hersenen bereikt, en zo het effect van licht direct ervaart. Ook zijn er petjes met een soort LED lampjes en ook heb je lichtbrillen. Het moet niet gekker worden, denk ik. Geldklopperij. Dan het vermoeden van een psycholoog dat de klachten zijn toegenomen bij mensen sinds de komst van het kunstlicht. Dat wij onze hersenen daarmee 'voor de gek houden'. Hm, klinkt mij niet zo geloofwaardig in de oren. De conclusie luidt uiteindelijk dat wij misschien moeten accepteren dat we gewoon wat moeilijker ons bed uitkomen in de winter en wat somberder kunnen zijn. Onszelf net als de dieren in de winter wat meer rust moeten gunnen en savonds dus gewoon even níks moeten doen en in het donker savonds bij kaarslicht of een open haard moeten gaan ontspannen. Het volgen van het ritme van de natuur. Eindelijk zien de psychologen dat in. Maar goed, weinig vernieuwend als je het mij vraagt.
Donderdag. Ik kom een koffiezaak binnen en mijn oog valt direct op een flyertje dat op tafel ligt. Binnenkort kun je bij deze zaak lichtherapie ondergaan tijdens het nuttigen van je koffie of bagel! Het moet niet gekker worden, denk ik weer. Even later als ik gezellig met een vriendin bijklets met een kop koffie, komt de serveerster aanzetten met die lichtbril. 'Of wij hem ook even willen proberen'. Ik dacht het niet, dacht ik. 'Nee, bedankt hoor', zei ik. Twee andere dames deden hem wel op. Het zag er niet uit. Even later zag ik nog op het toilet dat je eens per maand een stoelmassage kunt krijgen vóór of na je koffie en bagel. Dat ook nog. Het begint hier een beetje op Amerika te lijken. Even in je lunchpauze een manicure pakken. Of je broodje gezond eten onder een zonnebank. Want tussen alle drukte door moeten we nog wel even ontspannen.
Vrijdag. Ik zie tijdens het zappen een programma op tv voorbij komen dat ging over een wellnessbeurs. Rijen met mensen die een chakrareading wilden. Massa's mensen voor de bakken met visjes, een fish-spa heet dat. Enkelen die lagen op zo'n massagestoel. Ontspannend hoor, denk ik, daar liggen in die lelijke hal tussen die massa's mensen.
Okay, I get it. Wellness is hip. Maar ik hou niet zo van hip. Ik hou wel van wellness. Veel ook. Hoe doe ík dat dan? Nou, mijn agenda niet volplannen om te beginnen. Dat scheelt al de helft. Mezelf een schop onder mijn hol geven om meer naar buiten gaan bijvoorbeeld, in plaats van achter de tv hangen. Of een home-spa maken; in mijn eigen rustige badkamer, met mijn eigen producten. Lekker gratis en lekker rustig. Ja, ik ga mijn 'black mud' eens uitproberen, vanavond maak ik weer een home-spa. Gewoon omdat het kan. Heerlijk. En daarna slapen. Als een...
Liefs, Shan
NB: Hierbij geef ik graag nog de link door over zonne-yoga. (sooryayog) www.sooryayog.com
Ik vind dit een mooie visie op gezondheid en -sproblemen en sluit mooi aan bij het stukje in deze
blog over lichttherapie. Deze visie en 'therapie' is echter van geheel andere orde. :)
Sometimes I can be a bit of a drama queen...in the bad meaning of the word. I blow things up, make myself upset. Yesterday and today I was busy with job searching, visiting the hospital for a check up and paying bills to my Health care provider. I was really stressed out by the way you are being treated as a patient nowadays and about the way Health care providers are draining the money (and energy) out of you.
Fortunately, I am bit more aware of my drama-making these days and after some tumult I can laugh about myself a little bit.
Then there's the drama thing about Drama, my acting training. I felt that I needed to make a decision; if it's right for me at this moment to continue and finish the last year. It's really a very tough decision. But this time I want to make a decision more from the heart, my head is already full of thoughts. And simplify life. How I long for things to be s-i-m-p-l-e.
Starting to make less drama in any event, I will finish this blog with a picture of my new purchased mascara 'dramatic look' from MF.
I wanted to spare on such an item, but I remembered there are a lot of crappy mascaras, so I decided to buy one that I just know is good. And of course it's a 'dramatic look' mascara, cos maybe I secretly do like to be a Drama Queen sometimes...;-)
